KADINLAR
Şafakta düştüler tozlu yollara
Çiğ düşerken oyalı yazmalara
Serpildiler yürekler dolu dolu
Gelincik düşmüş gibi tarlalara.
Akşama dek büküldüler saz gibi
Genç yaşlı on beşinde kız gibi
Elde çapa, dilde türkü ahenkli
Bir akşamdır oldu geçen yaz gibi.
Döndüler bölük pörçük karanlıkta
Bekleyenler var beşikte, sokakta
Toplandılar sarılıp öpüşerek
Suyla ekmek yediler bir çanakta.
Tek odada örtüsüz yer yataklar
Perişan kadın, kız, donsuz çocuklar
Şafak yakındır yeşersin umutlar
Uyan, uyan gerçek olsun rüyalar...
Değirmen taşıdır zaman aşınır
Bilmezsen dünyada nasıl yaşanır
Beyler her dem, sen ise öldüğünde
Ancak tabutun omuzda taşınır.
Tayfun Ödemiş,
Denizli |
